Lessen uit nieuwe evaluatie: de toekomst van widening
De Widening onderdelen van Horizon Europe moeten worden gediversifieerd om beter aan te sluiten op de specifieke onderzoeks- en innovatiebehoeften van lidstaten. Dit is de conclusie van een conceptstudie die het panel voor de toekomst van wetenschap en technologie (STOA) van het Parlement heeft aangevraagd. Het rapport is een evaluatie van de effectiviteit van de widening-maatregelen tot nu toe en moet ook een kader bieden voor de nieuwe structuur, oftewel Widening 2.0. Deze nieuwe structuur is nodig omdat landen door de huidige drempels het risico lopen te blijven hangen als wideningland en structureel achter te blijven.
Waarom widening-instrumenten niet voor alle landen werken
Een van de grootste knelpunten binnen de huidige widening maatregelen is dat veel wideninglanden tegen verschillende problemen aanlopen in hun O&I-beperkingen. Daardoor sluiten sommige widening-instrumenten niet even goed aan op de behoeften van alle landen. Ook is er onvoldoende vooruitgang in de toegang tot financiering voor wideninglanden. De studie keek hierbij naar uitgaven in de publieke sector, durfkapitaaluitgaven en directe overheidsfinanciering voor O&I in het bedrijfsleven. Daarnaast zijn er systemische problemen. Binnen de widening-activiteiten is het niet eenvoudig om één onderdeel te verbeteren; het hele onderzoeks- en innovatiesysteem moet op orde zijn. Verder is er een gebrek aan continue monitoring en maatwerk.
Context
Widening, voluit Widening Participation and Spreading Excellence (SEWP), is een subprogramma dat deel uitmaakt van Horizon Europe. Het programma is een instrument om de onderzoeks- en innovatiekloof tussen Europese lidstaten te dichten. De studie naar de widening-maatregelen binnen Horizon Europe is tijdens de STOA-bijeenkomst van 22 januari voor het eerst ter inzage getoond. In de komende maanden wordt de volledige studie gepresenteerd aan STOA.
Mede geschreven door Thijs Neefs.
